Wat 2019 ons bracht.  

 

Nog maar net met 2020 begonnen komt  het mij nuttig voor om even terug te kijken op datgene wat ons als gedenkwaardig uit 2019 zal bijblijven. Ongetwijfeld zal ons daarbij als eerste de boodschap opgevallen zijn dat het onze planeet de aarde minder goed vergaat. In de zeer nabije toekomst zal het te veel bewoners gaan bevatten, vooral in Afrika en Azië, wat de nodige volksverschuivingen ten gevolge zal hebben, met als het grote bijkomende probleem hoe dan een ieder te voorzien in de dagelijkse behoefte aan voeding en levensruimte.

Daarnaast zijn de eerste symptomen van de aanslag op de natuur ten gevolge van het grote aantal bewoners het afgelopen jaar duidelijker dan ooit te voren onder onze aandacht gebracht. Signalen van een te sterke opwarming van de aarde met de daaraan verbonden ernstige aantasting van de wereldse sneeuw en ijsgebieden, alsmede steeds meer onvoorspelbare weersomstandigheden wat alles te samen het risico doet toenemen dat er grote overstromingen gaan ontstaan met het daar aan gepaard gaande verlies aan vruchtbare en leefbare gebieden. Een meer dan verontrustende vooruitzicht voor de toekomst wat volkomen haaks staat op de eerder genoemde overbevolking en voedsel tekorten.

 

Wat dit laatste betreft bevindt Nederland zich, met meerdere delen van de wereld in de gevarenzone zeker waar het de afsmelten van de ijsmassa betreft. Geen prettig vooruitzicht, maar voor ons als senioren nog niet direct een kwestie van een angstaanjagend probleem, daar te verwachten valt dat deze rampspoed zich pas over zo 40 tot 50 jaar zal voltrekken. Normaal gesproken gaan wij dit dus niet meer mee maken, maar voor onze kinderen en kleinkinderen is dit veel bedreigender en die zullen er van nu af aan dan ook terdege rekening mee moeten gaan houden. Geen al te fraaie en geweldige nalatenschap die wij voor hen in het vooruitzicht hebben.

 

Tegen eind 2019 hebben wij landelijk mogen beleven wat de verontrusting rond de noodzakelijk te nemen maatregelen tegen de klimaatopwarming te weeg kan brengen, een enorme boerenprotest door het gehele land was het gevolg. Enigermate begrijpelijk want de te nemen maatregelen tegen de opwarming van de aarde zijn strijdig met de productiviteit van de boeren en daarmede voor hun bestaansmogelijkheden. Maar anderzijds niets tegen de klimaatopwarming doen zal ook de boeren niet baten, want dat zal hun bestaansmogelijkheden ook ernstig aantasten of wel geheel verloren doen gaan. Er zal dus op zoek gegaan moeten worden naar een tussenweg waarbij er minder stikstof  geproduceerd wordt. Een taak die niet alleen voor de boeren is weggelegd, maar die ook de luchtvaart, het wegvervoer en het bedrijfsleven aangaat. Binnen dat brede kader zal men moeten inzien dat er niet oneindig met de huidige werkwijze voortgegaan kan worden, wil er een catastrofe voorkomen kunnen worden.

 

Naast de klimaat veranderingen werd het in 2019 ook duidelijker dat de waterhuishouding en de landelijke leefgebieden steeds sterker vervuilen. Vervuilingen ten gevolge van de productie en het onachtzaam wegwerpen van huishoudelijke artikelen met kunststof als de kwalijkste bestandsdelen. Ten opzichte van dit laatste worden de watergebieden als de ideale dumpplaats voor het plasticafval beschouwd. Voor al met de wereldzeeën is het in dit opzicht droevig gesteld, daar spreekt men rond uit van een plastic soep. Een leuk bedachte benaming, maar de uiteen gevallen restanten van die rommel wordt door zeedieren opgenomen, die wij vervolgens weer netjes bij de maaltijd opdienen. Niet direct bevorderlijk voor ons aller gezondheid. 

 

Ook ten opzichte van andere aangelegenheden heeft 2019 minder hoopvolle sporen achtergelaten, Daar bij valt vooral te denken aan de wantoestanden die de belastingdienst heeft doen ontstaan ten opzichte van de uitkeringen van de kinderopvangtoeslagen. Een groot aantal gezinnen met jonge kinderen werd daardoor ernstig gedupeerd en bij voorbaat van frauduleus handelen beticht. Dit bracht mensen ernstig in de problemen, wat onze regering als een zeer grote blamage aangerekend mag worden. In het bijzonder onze minister-president en de minister van financiën, die beiden meer de vinger aan de pols hadden moeten houden, maar zich achteraf hebben beperkt tot een verschuilen achter een aftredende staatssecretaris, die in feite het minst verantwoordelijk was voor de gehele kwalijke gang van zaken. Maar zo gaat dit in ons polderlandje.

 

Aanbeland zijnde bij financiële onvolkomenheden moest er eind 2019 eveneens met teleurstelling vastgesteld worden dat er opnieuw een jaar verstreken is, waarin gepensioneerden en de minimale inkomens niet mochten meedelen in de financiële voorspoed die zich de laatste jaren in Nederland heeft ontwikkeld. Toonaangevende figuren binnen onze regeringsploeg hadden keer op keer alle aandacht voor een aanmerkelijke belastingverlaging van de toch al boven modale inkomens, maar de ouderen werden daarbij wel heel erg gemakkelijk vergeten. Sinds 2008 delen ouderen gewoon niet meer mee in de jaarlijkse indicaties en worden zij bovendien bij herhaling geconfronteerd met steeds weer nieuwe verwijzingen naar de zo zeer  noodzakelijke geachte pensioenkortingen.

Het jaar 2019 is dan ook, al met al, een weinig bevredigend en rustgevend jaar geweest en mogen wij slechts hopen op betere bevindingen in 2020. Daarbij zal het van het grootste belang zijn, dat het menselijk vernuft in staat zal zijn om de dreigende onheilsverwachtingen voor de komende jaren sterk af te zwakken en daarmede ons wereldje leefbaar te houden. Daar zal financieel veel voor moeten worden opgebracht, maar laten wij in dat opzicht er op vertrouwen dat een ieder naar vermogen daar aan bij zal dragen. Met voorop de meest welgestelden op aarde.

 

Aansluitend op deze gedachtegang wens ik u allen een zeer voorspoedig en gezond 2020

 

 

=+=+=+

[Naar overzicht]