De kunst van het maken van de juiste keuzes.

Dat het maken van keuzes ten opzichte van onze dagelijkse bezigheden soms tot grote gevolgen kan leiden, is op onze leeftijd door ieder van ons meerdere malen ervaren. En dat daar ook sprake van is in het grotere geheel hebben wij de afgelopen maand mogen beleven. Hevige protestbijeenkomsten van boeren die zich onrechtvaardig beschuldigd voelen de grote veroorzakers te zijn, van de stikstof problemen in ons land en zich daarmee bedreigd voelen in hun voortbestaan. Moeilijk voor ons als buitenstaanders om daar een juist oordeel over te vormen, maar wel is het duidelijk dat het hier om een uitkomst gaat van een eerdere wellicht minder goed doordachte gezamenlijke keuze van de boeren en onze overheid. Enkele jaren geleden spraken de boeren de overheid er op aan dat hun producten op de Nederlandse markt niet de prijs verkregen, waarmee zij hun voortbestaan konden waarborgen. De overheid verdiepte zich niet echt in dit probleem maar verwees naar een schaalvergroting en productieverhoging wat de prijs en kosten verhouding weer wat meer in evenwicht zou brengen. Gevolg meerdere te grootte megastallen, meer vee en een grotere mesthoop vol stikstof waar men geen kant mee op kon. Dus een minder goede keuze en bijzonder nadelig voor het klimaat waar men zich al jaren grote zorgen over maakt.

Na het protest van de boeren lieten de bouwvakkers ook van zich horen, de werkgelegenheid in de bouw komt eveneens ten gevolge van een te grote stikstof ontwikkeling meer en meer onder druk te staan en dat doet vele bouwvakkers voor hun baan vrezen. In navolging van de boeren wil men daar stevig tegen ingaan en belegt men eveneens grote protestbijeenkomsten. Daarmee is echter nog lang niet alle leed geleden, daar het vlieg en wegverkeer eveneens grote en aanzienlijke bronnen zijn van stikstof uitstoot. Ook daar komt men in de zeer nabije toekomst voor het maken en doorvoeren van minder welkome keuzes te staan, met als voorspelbaar resultaat veel onvrede onder autobezitters en vlieglustigen, maar dat offer zal men zich moeten getroosten willen wij onze  planeet, de Aarde, nog een beetje leefbaar houden. Want stikstof brengt de opwarming van de Aarde te weeg, met als gevolg dat de zeespiegel onrustbarend stijgt en er wereldwijd vele gebieden overspoeld en daarmee onbewoonbaar dreigen te worden. Een zeer ongewenst gebeuren, wat met alle denkbare inspanning zoveel mogelijk dient te worden voorkomen. Wereldwijd is de toename aan stikstof echter schrikbarend en de bestrijding daarvan vereist dus een grondige aanpak met veel inzet en opoffering van een ieder van ons.
Geen al te opwekkend vooruitzicht maar helaas een onoverkomelijk opgave, waar niemand zich aan kan en mag onttrekken.

 

In de strijd tegen stikstof zouden bomen een goede bondgenoot van de mensdom kunnen zijn. Bomen en planten hebben stikstof nodig voor hun groei en het zijn vooral bomen die veel stikstof opnemen en dat deels omzetten in zuurstof, een uitermate belangrijk element voor de levensmogelijkheden van mens en dier. Het is dan ook uitermate schrijnend dat er wereldwijd zeer onzorgvuldig wordt omgegaan met de instandhouding van het bomenbestand. Hele bosgebieden worden er omgekapt of in brand gestoken ter wille van landbouwprojecten en elders worden er bomen verwijderd om plaats te maken voor asfaltwegen voor alsmaar snellere verplaatsingen van het wegverkeer. Ook Nederland bezondigd zich aan deze misdaad tegen mens en dier, want ook hier worden er meer bomen verwijderd dan wenselijk is en veelal om dezelfde redenen als hiervoor vernoemd. Bepaald geen pluspunt voor onze overheid en de mensen die hier verantwoordelijk zijn, het  grootkapitaal heeft echter middels groots opgezette lobbyactiviteiten een belangrijke stem in deze aangelegenheid en daar gaat nog meer kunnen verdienen boven alles.

 

Al deze negatieve waarnemingen deden mij uitzien  naar mogelijke oplossingen waarmede de vele negatieve bevindingen, zoals hiervoor benoemd, in een iets positievere richting omgebogen konden worden. Dit voerde mij weer terug in de richting van het meerdere malen door mij aangehaalde probleem betreffende het schrijnende tekort aan betaalbare woonvoorzieningen. De bestrijding van de huidige stikstofcrisis vraagt om alternatieve oplossingen en waarom deze dan niet bij voorkeur koppelen aan belangrijke doelen waar meerdere mensen bij gebaat zouden zijn? Zoals bijvoorbeeld een radicaal gewijzigde kijk op de woningbouw.

 

Neem wat meer afstand van de huidige wijze van de bouw van woningen en kantoren en ga op zoek naar bouwmethoden waarbij de betonconstructies niet op de eerste plaats staan. Betonconstructies doen weinig natuurlijk aan, zijn bovendien kostbaar en sterk vervuilend ten opzichte van het milieu. Mij komt het dan ook raadzaam voor om eens wat meer te gaan denken aan bouwen met hout. Milieuvriendelijker, veel goedkoper en eenvoudiger te bouwen met een grotere variatie in bouwvormen en uitvoeringen. Om in een voldoende mate volledig houten woningen te kunnen bouwen is er veel hout nodig, een enorme stimulans om meer en grotere bosgebieden te creëren, met als bijkomstigheid dat dit de mensheid ten zeerste ten goede zal komen, vanwege het vermogen van bomen om stikstof op te nemen en zodoende bij te dragen aan de bestrijding van de verontrustende wereldwijde toename van stikstof.  Natuurlijk komt er bij de verwerking van het van bomen afkomstige hout weer stikstof in het milieu, maar nooit in die mate zoals dit tijdens de levensduur van de bomen aan stikstof is opgenomen. Een belangrijke winstsituatie wat zeker niet gebagatelliseerd kan en mag worden en voor mij dan ook een pleidooi zou moeten zijn voor de totale bouwwereld om beduidend meer aandacht te gaan verlenen aan de bouw van houten woningen.

Het is voor mij zeer wel denkbaar dat velen van u zullen denken, wat is dit nu weer, moeten wij teruggaan naar middeleeuwse tijden op het gebied van wonen. Nou van mij moet en hoeft niets, het is slechts mijn bedoeling dat men wat verder gaat nadenken, dan tegenwoordig gebruikelijk, De huidige bouwwijze in Nederland heeft ons op een grote schaarste op de woningmarkt doen uitkomen, met koop- en huurprijzen die voor vele woningzoekenden onbetaalbaar zijn. Dat schreeuwt mijn inziens om verbeteringen en dit gekoppeld aan de stikstofcrisis deed mij uitkomen op de bouw van woningen geheel uit hout opgetrokken. Gunstig ten opzichte van de stikstofproblemen waar wij landelijk mee kampen, betaalbaar voor de minder draagkrachtige woningzoekenden, vrij eenvoudig samen te stellen en te voorzien van alle vormen van luxe en benodigdheden behorende bij het dagelijkse leven, ongeacht de leeftijd.

 

Bovendien is er niets mis met een houten woning. In de Zaanstreek is het een bekend verschijnsel waar men zich zichtbaar prettig bij voelt. Houten tinyhuisjes beleven een opmars in Nederland, wel is waar met een beperkt oppervlak maar zeer gewild bij een kleine groep mensen die het goed voor hebben met het milieu. Stuk voor stuk bewijzen dat houten woningen ook in Nederland mogelijkheden heeft en waarom ook niet, in de noordelijke Europese landen is het een veel voorkomende woonvoorziening waar dankbaar gebruik van wordt gemaakt en die daar ook in de toch wat koudere winterse perioden uitstekend voldoen. Dus waarom ook niet in Nederland?

 

Een volledig uit hout samengestelde woning kan in een fabriekshal of iets dergelijks geheel en al worden afgebouwd en voorzien van een complete keuken en badkamer naar de bouwplaats vervoerd en daar geplaatst worden. Dus geen afhankelijkheid meer van de weersomstandigheden en daarmee veel snellere productie processen. Een houten woning is toepasbaar als een vrijstaande woning, rijtjeswoning of als flatwoning. In Engeland bouwt men zelfs op  grote schaal houten appartement complexen tot een hoogte van 200 meter. De mogelijkheden zijn dus groot, niet alleen ten opzichte van woningen maar ook van kantoren. Komt er bij de huidige betonconstructiebouw ruim 9% stikstof vrij, dan blijft dit bij de houtbouw beperkt tot 3%. Een aanmerkelijk verschil wat nog meer aan waarde wint, doordat de houten woningbouw een grotere aanplant van bomen vergt. Gunstig voor de afbraak van stikstof. Op de vraag of hout wel geschikt en sterk genoeg is voor de hoogbouw wordt wereldwijd aangetoond dat dit geen probleem is. Hoewel Nederland niet over grote bosgebieden beschikt, zou er vanuit deze beperkte houtvoorraad toch ruim 20.000 woningen per jaar gerealiseerd kunnen worden, onvoldoende voor het nu al benodigde aantal nieuwbouwwoningen, maar met een gerichte aanpak van een aanvullende boomaanplant valt daar de komende jaren de nodige verbetering in te bewerkstelligen. Tot aan die tijd zouden wij echter geholpen zijn met een grootscheepse houtaanvoer vanuit Finland en Oostenrijk. Landen die in een voldoende mate hout kunnen leveren.

 

Een overstap naar de bouw van houten woningen is dus mogelijk, maar overheid en bouwwereld moeten dit dan wel willen. Maar ook voor deze besluitnemers geldt dat er op kort termijn keuzes gemaakt moeten worden en keuzes leiden altijd tot gevolgen, hierbij gaat het dan om iets betere levensomstandigheden of een Aardbol die ernstig bedreigd wordt door vervuiling en het sluipende stikstof gevaar. Kiest  u maar.


 =+=+=+

 

[Naar overzicht]